มิตรภาพ
วันหนึ่งเมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้น ฉันพบแต่ความว่างเปล่าและความเศร้าในจิตใจ และรู้สึกได้ถึงความเหงาที่กำลังจะเข้ามาแทนที่ชีวิตที่มีสีสันของฉัน ฉันพยายามที่จะหาคำตอบของสิ่งที่ฉันกำลังเผชิญอยู่ ฉันพยามที่จะถามตัวเองตลอดเวลาว่าสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่ฉันรู้สึกในขณะนั้นคืออะไร
และวันหนึ่ง สิ่งที่ฉันหาคำตอบมาเนิ่นนานก็ปรากฏขึ้น ในเวลานั้นฉันรู้สึกได้ทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น "คำว่าเพื่อน" ทั้งหมดคอความรู้สึกดีๆที่เราได้จากเพื่อนร่วมห้องทุกคน และแล้วเราก็ต้องจากกัน ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่ฉันรู้สึกมันคือความรู้สึกคิดถึงเพื่อน รู้สึกใจหายทุกๆครั้งที่พบว่า เราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันอีกแล้วนะ ถึงแม้ว่าเราจะติดต่อกันบ้างหรือได้เจอ ได้พบกันบ้าง แต่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปอย่างที่ใจคาดไม่ถึง
ถึงแม้ว่าตลอดเวลาที่เราทุกคนอยู่ห้องเดียวกันเราจะไม่รู้สึกอย่างนี้ และบางทีอาจจะเกิดความรู้สึกดีบ้าง ไม่ดีบ้างในบางครั้ง แต่เราทุกคนก็คงไม่นึกว่าการกระทำต่างๆที่ทุกๆคนทำ หรือความเป็นตัวตนของทุกคนที่ทำให้เกิดเร่องราวมากมายตลอดเวลา 3 ปี มันจะสามารถทำให้ความสัมพันธ์แนบแน่น และรู้สึกรักกันมากขึ้นทุกทีๆ และฉันจะเก็บสิ่งนั้นไว้ตลอดชีวิต มันคือ "มิตรภาพของพวกเราทุกคน"
ในเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นเช่นกัน เปรียบเสมือนฟ้าหลังฝน เมื่อฝนตกหรือพายุพัดผ่านไปก็จะทำให้ฟ้าสดใสขึ้นอีกครั้ง ในเวลาที่เราต้องจากทุกคนไป เราก็เปิดหัวใจให้กว้างเพื่อรับสิ่งใหม่ๆ เพื่อนใหม่ ความรู้ใหม่ และฉันคิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้า เราก็จะมีความรู้สึกที่ดีๆต่อกันมากขึ้นเรื่อยไป
อัพแล้วน่ะวันนี้แหละ
ยังไงก็แวะไปบ้างน่ะ